Ongeveer twaalfduizend jaar geleden zag het landschap rond ven De Banen er totaal anders uit. Op een stuifduin tussen De Banen en Het Vlakwater sloegen kleine groepen jagers tijdelijk hun kamp op. Wij kennen hen nu als de Tjongermensen: de laatste rendierjagers van Noordwest-Europa.
Ze leefden in een wereld die snel veranderde. De ijstijd liep ten einde, het klimaat werd milder en de open toendra maakte langzaam plaats voor berken- en dennenbossen. De rendieren trokken noordwaarts. Daarvoor in de plaats verschenen herten, wilde zwijnen en kleinere dieren. Om te overleven moesten de Tjongermensen hun manier van leven aanpassen.
De plek tussen de twee vennen was ideaal. Er was water, dieren kwamen er drinken en vanaf de hogere zandkop hadden de jagers goed zicht op de omgeving. Dat zij hier niet zomaar even verbleven, blijkt uit de enorme hoeveelheid vuursteen die is achtergelaten. De amateurarcheologen van de families Houben en Verheijen vonden hier honderden werktuigen, zoals pijlpunten, schrabbers en stekers. Daarmee bewerkten de Tjongermensen huiden, maakten zij kleding en vervaardigden zij gebruiksvoorwerpen. Het vuursteen haalden zij vooral uit het Maasgebied.
Naast de jacht verzamelden zij ook bessen, noten en eetbare wortels. Hun bestaan was zwaar en onzeker, maar ook vindingrijk. De sporen rond De Banen laten zien hoe mensen al duizenden jaren geleden leerden meebewegen met een veranderende leefomgeving.
Bezoekerstip:
combineer je bezoek met Openluchtmuseum Eynderhoof in Nederweert-Eind. De uitgebreide Houben- en Verheijencollectie is te zien in de archeologieafdeling van het openluchtmuseum.
LET OP: De weg naar de locatie loopt via een wandel- en fietspad. Dit is een zijpad van de Banendijk in Nederweert-Eind
Vind ook de andere Archeo Route Limburg locaties